گاهی خواندن یک حکایت چنان انسان را دگرگون می کند که وصف ناکردنی است بخصوص حکایتی که ریشه در واقعیت دارد. عبدالصمد سرخسی که از شاگردان و شیفتگان شیخ ابو سعید ابی الخیر است پیوسته و مشتاقانه در درسهای او حاضر میشد اما به دلایلی مدتی از این فیض محروم گشت و از این بابت سخت متاسف و متاثر بود تا اینکه توفیق راهش شد و دوباره به درس ابوسعید رفت. شیخ تا او را دید گفت: عبدالصمد دلتنگ مباش! اگر ده سال هم نمی آمدی درس من همین یک جمله بود: نفست را بکش! اگر کسی بخواهد این جمله سه حرفی را که ریشه در آیات و احادیث و احوال و اقوال امامان معصوم (ع) دارد. نصب العین خود قرار دهد و تمام عمر به آن عمل کند. سعادت دنیا و عقبا را از آن خود خواهد کرد. همه مفاسد از نفس و سرکش سرچشمه می گیرد. کسی که به قول بابا طا هر مطیع نفس است از مرتبه انسان بودن که فراتر از قدر و مرتبه ملائک است. پایین می آید و سقوط می کند:

دلا غافل زسبحانی چه حاصل؟              مطیع نفس شیطانی چه حاصل؟

بود قدر تو افزون از ملائک                 تو قدر خود نمی دانی چه حاصل؟

اگر نفس را آزاد بگذاریم تا هر طور که دلش می خواهد جولان بدهد و مارا به راههای نادرست ببرد.حکم نابودی خود را صادر کردهایم. منشاء تمام خود پرستی ها . خود خواهی ها . ریاها. کینه ها و هزار و یک جور شرارت و پستی دیگر نفس است. نفسی که کنترل نشده و صاحب خود را به ضلالت می کشاند. بسیار خطرناک است. مبارزه با نفس. مبارزه ای بزرگ و نفسگیر است که پیامبر اکرم ص از آن به عنوان جهاد اکبر یاد می کند.

در قرن بیست و یکم با این همه زمینه ای که برای گناه وجود دارد ( از ماهواره گرفته تا اینترنت و ....)  دلاور واقعی کسی است که از میدان نبرد با نفس اماره که روز وشب به گناه امر میکند پیروز و سربلند بیرون بیاید و این مسیر نیست مگر اینکه با خداوند دوست شویم و هیچ لذتی را با لذت به یاد او بودن و برای او بودن معاوضه نکنیم. چنین بادا.                                                        سارا